http://www.rennenmetcees.nl/_cms/index.php?page=analytics
rennenmetcees.nl, natuurlijk en gezond hardlopen
 

Cees Sistermans

  • interview
  • interview
  • interview
  • interview
  • interview
 

Mijn naam is Cees Sistermans. Onze zoon wilde graag atletiek als sport beoefenen waardoor ik zeer regelmatig op de atletiekbaan van AV Lycurgus in Krommenie te vinden was. Mij werd gevraagd jeugdtrainer te worden en via vele cursussen en opleidingen heb ik het trainers licentie behaald. Zo ben ik meer dan tien jaar jeugdtrainer geweest bij deze vereniging en met veel plezier. In eerste instantie als algemeen atletiek trainer voor kinderen  in de leeftijd van 6 tot 10 jaar (pupillen). Dat houdt in: "Het aanleren van hoogspringen, verspringen, kogelstoten, speerwerpen en de looponderdelen, zoals sprint en estafette". Na enige jaren kreeg ik ook de verantwoording over een groep van 25 pubers(junioren), die graag wilden hardlopen. Weer iets later werd me gevraagd de trimmers van Markenbinnen te begeleiden. Het voelde allemaal als een warme deken.

Naar mate ik meer groepen begeleidde merkte ik dat blessures aan de orde van de dag waren. Het begon bij de junioren(pubers). Pupillen hadden nooit hardloop-blessues. Ik kon ze onbeperkt laten dartelen, ze gaven het nooit op en gingen tot het uiterste en zonder pijn. Ook junioren dartelen graag. Explosieve groei, groeipijn en emotionele uitbarstingen geven echter de grens aan. Als ik ze tot het uiterste liet gaan leverde dat aan het einde van de rit altijd pijn op en hadden ze steeds minder zin om naar de trainingen te komen. Ik zag de groep junioren voor mijn ogen slinken en ik wist dat ikzelf de oorzaak was. Ook in Markenbinnen werd pijn geleden en dat kwam allemaal door mij. Ben ik wel geschikt als réntrainer? Zijn hardlopers wel veilig bij mij?

Ook bij mijzelf als hardloper had ik de blessures niet onder de controle. Ik was gemiddeld twee maanden per jaar uit de rúnning en andere trainers bij de vereniging konden mij niet helpen.

 
chirunning.jpg

Chirunning

Via het internet vond ik eindelijk een lichtpuntje. Ik ontdekte de volgende website: loopblessurevrij.nl. Loop blessurevrij. Dat sprak me wel aan. In de bossen van Zuid Kennemerland leerde ik bij Marion Meesters binnen vijf weken deze techniek van hardlopen. Chi-running, in de Verenigde Staten mateloos populair. De cursus heeft een ommekeer in m’n sportieve leven teweeg gebracht. Sinds deze cursus was hardlopen écht genieten. Geen blessures meer en uitputtingsgevoel meer, hardlopen was een feestje geworden. Ik wist zéker dat dit ook de oplossing bij de hardloopgroepen was. Langzaam integreerde ik deze techniek ook bij m’n groep jonge hardlopers en ook zij hadden er baat bij, zelfs de groeipijn werd minder. Ik voelde dat de sportvreugde bij de junioren weer terug kwam. Zonder dat ik druk op ze uitoeffende veranderden ze. Het was een lust voor het oog om ze te zien genieten en hardlopen. Nu hoeven ze niets meer van mij. De groep junioren groeit weer. Ze komen trouw om hun vrienden weer te zien, het huiswerk is af en worden niet meer gestuurd door ouders. Als ze willen rénnen dan doen we dat maar wandelen is ook geen probleem. Er wordt nu geen pijn meer geleden, ja soms emotioneel maar dan gaan we wandelen en práten. Alles  blijft veilig binnen de groep. Ik ben een klankbord en vertouwenspersoon  voor de meisjes en jongens geworden. Ik luister en geef advies.

Ook bij de trimmers(ters) in Markenbinnen heb ik het roer omgegooid. Met bevredigend resultaat. Loop blessures verdwenen als sneeuw voor de zon. Het hardloopplezier is ook hier terug gekomen. De meeste hardlopers zijn nu weer in staat lange afstanden te lopen zelfs de marathon. De anderen hebben daar geen zin in. Ze komen trainen voor de gezelligheid en ik ben hun 'techniek-politie'.     

Tot op de dag van vandaag zijn we blessurevrij. Ik loop zelf vaak mee met de groepen en zonder pijn. Niet altijd want per fiets is het vaak overzichtelijker om de techniek van de hardlopers te observeren, corrigeren en ze te bedienen van persoonlijk advies.. 

Chi-running noem ik het niet want dat werkt hier niet. Ik noem het: "Voortbewegen volgens de menselijke biomechanica en daar zijn al 'mijn' hardlopers het mee eens".

Vanaf de dag dat we hiermee zijn begonnen heeft ons leven een lift gekregen.